Catootje

19 september 2015 , In: Hormones
0

Eind 2013 waren we ruim een half jaar getrouwd en woonde ik inmiddels een jaartje bij Ramon in Helmond. Omdat ik wat meer thuis was dan daarvoor kreeg ik behoefte aan gezinsuitbreiding. Beetje laat op je 44ste, zou je kunnen zeggen. Nou nee, ik heb eigenlijk nooit een kinderwens gehad, ook niet toen ik jonger was, maar ik wilde wel heel graag een hond. Voorzichtig bracht ik het ter sprake…. Mijn omgeving had hier en daar nog wat twijfels; “Heb je daar wel tijd voor? Als je straks weer meer gaat werken, hoe moet dat dan? Zo’n beestje kan toch niet altijd alleen thuis blijven… Ben je je wel bewust dat je de hond meerdere keren per dag uit moet laten door weer en wind? Jullie gaan zo graag op reis en wat doe je dan met de hond?” en ga zo maar door. Kortom er waren maar weinig mensen die het echt een goed idee vonden.

Nou ben ik opgegroeid met honden maar sinds ik het ouderlijk huis verlaten heb, is er nooit tijd of ruimte voor geweest. Het paste  simpelweg niet in het leven wat ik leidde en ik had er eerder ook geen behoefte aan. Ramon, mijn man, daarentegen had geen enkele ervaring met honden en stond niet bepaald te springen. Maar hij wist toen nog niet hoe leuk het zou worden!!! We woonden in die tijd nog in een hoekhuis zonder tuin, met 4 verdiepingen = veel trappen lopen, dus de keuze voor een hond was niet een erg praktische. Toch liet het me niet los. Ik heb Ramon overstelpt met foto’s van de meest schattige puppy’s en na een poosje begon zijn weerstand te smelten. We hebben ons eerst verdiept in de verschillende rassen en hun eigenschappen. Al snel waren we het erover eens dat het een handzaam formaat moest zijn (want we gaan haar overal mee naar toe nemen), een lief karakter (tikkie eigenwijs) met een stoer uiterlijk. Bij het tuincentrum zag ik mensen met een zilver-zwart dwerg Schnauzertje wat direct mijn hart stal. Zo’n hondje moest het worden. Volgende stap: op zoek naar een goede fokker. Die vonden we in de Tulpashoeve. Zij waren er erg op gebrand dat wij weloverwogen tot de aanschaf van een hondje overgingen en de omstandigheden voor de hond goed waren. In tweede instantie mochten we komen kennismaken en toen het nestje geboren was bepaalden zij dan ook welk hondje het beste bij ons zou passen. De zorgvuldigheid die zij hierbij in acht nemen sprak ons erg aan. Het geeft aan hoeveel waarde zij hechten aan dat het hondje bij de juiste mensen terecht komt en in onze optiek is dat het belangrijkste kenmerk van een goede fokker. In januari 2014 is ons Catootje geboren en in maart mochten wij haar eindelijk meenemen. Ze was het meest aanhankelijke teefje uit het nest, een echte knuffelkont. En dat is ze nog steeds; ze kruipt heerlijk tegen je aan en wil altijd in je buurt zijn. We genieten met volle teugen van haar en ze heeft op een aantal vlakken echt rust en regelmaat in ons leven gebracht.

Gezonder met een huisdier

Uit onderzoek van Prof. dr. Marie-Jose Enders-Slegers is gebleken dat huisdiereigenaren minder vaak naar de dokter gaan, een lager cholesterolgehalte hebben, gemiddeld langer leven dan mensen zonder huisdieren en een langere overlevingstijd hebben na een ernstige ziekte. Daarnaast is onomstotelijk bewezen dat hondenbezitters profiteren van het feit dat het hebben van een hond ze heeft aangezet tot meer bewegen. Dit leidt tot verbetering van de conditie van hart- en bloedvaten. En daar hoef je echt niet dagelijks uren voor in de bossen te lopen, ook de regelmatige blokjes om geven resultaat. Mensen die een nieuwe heup hebben gekregen, blijken na de operatie de helft minder pijnstillers nodig te hebben als ze intensief contact met een huisdier hebben.

Oxytocine, het knuffelhormoon

Mensen hebben behoefte aan aanraking. Het hormoon wat daar onder andere bij vrijkomt is oxytocine. Oxytocine is een rustgevend hormoon. Dit hormoon wordt onder andere aangemaakt door te knuffelen. Mensen die hun partner verliezen of simpelweg minder worden aangeraakt daalt de hoeveelheid oxytocine in het lichaam. Oxytocine zorgt voor gevoelens van hechting en vertrouwen, verlaging van de bloeddruk en hartslag waardoor stress minder impact heeft en de kans op hart- en vaatziekten afneemt. Daarna zorgt het ook nog eens voor een sneller gevoel van verzadiging bij het eten en onderdrukt het gevoelens van angst.

Wie verdriet heeft of zich eenzaam voelt kan troost putten uit de aanwezigheid van een huisdier. Ouder worden gaat ook gepaard met afscheid nemen van mensen uit je omgeving door sterfgevallen of het stoppen met werken. Je sociale netwerk wordt kleiner en soms zijn mensen ook meer aan huis gekluisterd als ze ouder zijn. Dan kan een huisdier heel veel gezelligheid en warmte brengen.

Bij ons heeft de komst van Catootje ertoe geleid dat wij inderdaad het werk makkelijker los kunnen laten als we thuis zijn. Catootje vraagt aandacht en is iedere keer weer dolblij als we binnen komen. Ook als ik thuis aan het werk ben attendeert ze me er om de paar uur op dat ik toch echt even met haar een ommetje moet maken en even met haar moet spelen. En als ik dan met haar buiten loop, voel ik hoe goed het ook mij doet om even m’n hoofd leeg te maken en de frisse lucht op te snuiven. Aan oxytocine hebben wij geen gebrek, we waren al van die knuffelkonten en Catootje is al net zo! We hadden ons geen leuker hondje kunnen wensen.

 

    • FRANK
    • 28 september 2015
    Beantwoorden

    Hoi Brigitte,

    Ik heb je blog eens bekeken en in 1 woord “schitterend”. Heel knap gedaan en heel mooie foto’s. Ik ga je volgen. Groetjes

    Frank

      • Brigitte Filippini
      • 28 september 2015
      Beantwoorden

      Hoi Frank, dank voor je compliment! Groetjes, Brigitte

LAAT EEN BERICHTJE ACHTER

Brigitte Filippini

Blogger

Voormalig workaholic, inmiddels bekeerd tot levensgenieter!!

Freebie

Freebie

RECENTE BERICHTEN

Disclaimer

Het is belangrijk dat je je eigen keuzes maakt als het om je gezondheid gaat. Dat geldt ook voor het overnemen van de suggesties en adviezen die ik op mijn blog geef. Lees HIER meer.